లేబుళ్లు

1, మార్చి 2015, ఆదివారం

'నల్ల'తల్లి






                                                                   'నల్ల'తల్లి
                                                               --------------------

'అమ్మాఎవరో ఆడమనిషి. మనిషి బాగా నల్లంగా...జుట్టేమో ముగ్గుబుట్టలాగా తెల్లంగా ఉన్నాది. నలభై ఏళ్ళు ఉంటాయేమో... ప్రయాణం చేసి వచ్చినట్లుంది. ఆమెతో ఒక పిల్ల. నాలుగయిదేళ్ళు ఉంటాయేమో నమ్మా 'తెల్ల దొరసానమ్మలా'  పిల్ల ఎంత బాగుందో నమ్మా ... ఇద్దరూ ఏదో చిత్రంగా ఉన్నరమ్మా ! పెద్దామె చేతిలో ఒక  బ్యాగు వీపుకో బ్యాగ్, పక్కన ఒక 'సూట్ కేసు' కూడా వున్నాదమ్మా. చిన్నపిల్ల వీపుకు కూడా ఓ బ్యాగ్ ఉన్నాదమ్మా... మీ కోసమే వచ్చినారంట, బయట గుమ్మం దగ్గరనే ఉన్నారు'.
'ఇంట్లోకి రమ్మనాలా అమ్మా'? అంది సుజాత మా పనిమనిషి.
'నీకెన్నిసార్లు చెప్పాలి  'సుజాతా'? వచ్చినవారితో మర్యాదగామాట్లాడి  పేరు కనుక్కొమ్మని' మృదువుగా పనిమనిషిని మందలిస్తూ అన్నది రాగిణి తనే లేచి బయటగుమ్మం వైపు నడుస్తూ.
'అయ్యో' పేరు అడగనే లేదమ్మా. ఇప్పడే  అడిగొస్తా... నువ్వట్లుండమ్మా' అంటూ నన్ను దాటుకుని బయటకు పరుగులాటి నడకతో వెళ్ళింది సుజాత, వెనకనుంచి రాగిణి 'నువ్వట్లా ఆగు నేను వెళ్తున్నా' అంటున్నావినిపించుకోకుండా,
సుజాత బయట గుమ్మం చేరేలోగా రాగిణి కూడా గుమ్మం దగ్గరికి వస్తూనే బయట నిలబడి జుట్టు సరిచేసుకుంటున్న నీలవేణిని చూసి సంభ్రమాశ్చర్యాలకి లోనైన నేను నోటమాటరాక  నిరుత్తరినై కొన్ని క్షణాలు తన్ని చూస్తూ ఉండిపోయిన నన్ను 'ఎవరమ్మా..ఈమె' ? సుజాత ప్రశ్న తో ఉలిక్కిపడి దానికి సమాధానం ఇవ్వకుండా
'నీలూ... నువ్వా'? ఎన్ని సంవత్సరాలయిందే, నిన్నుచూసి అని ఒక్క అంగలో దాన్ని చుట్టి వేశాను ఒళ్ళు తెలియని ఆనందంతో.
కొన్నిక్షణాల ఆ గాఢ పరిష్వంగంతో మా మధ్య మా ఉచ్చ్వాస నిస్వాసలు కూడా భరింపరానివిగా అన్పించాయి.
ఇద్దరి కళ్ళలో నీరు ధారలుగా చుబుకం మీదకు జాలువారాయి.
నేను ఆ ఉద్విగ్నం నుంచి తేరుకుని 'గుర్తుపట్టలేకుండా తయారయ్యావు ? ఏవిటా జుట్టు' ? చనువుగా అంటూ దాని బ్యాగు, సూట్ కేసు తీసుకు రమ్మని సుజాతకు చెప్పి ఒక చేత్తో నీలవేణి  చేయి, రెండో చేతితో పాప చేతిని పట్టుకుని లోనికి నడిచాను.
ఎప్పడూ నన్ను అంత ఉద్వేగంగా చూడని 'సుజాత' బిత్తర చూపులతో నిశ్సబ్దంగా మమ్ముల్ని అనుసరించింది.
'ముందు నువ్వు కొద్దిగా 'టీ' తాగి స్నానం చేద్దుగాని ... అంటూ సుజాత వంక చూస్తూ పాపకు తినడానికేమైనా పెట్టమంటావా' అంటూ దాని సమాధానం కోసం ఎదురు చూడకుండానే  'సుజాతా' గెస్ట్ బెడ్ రూము లో 'గీజర్' వేసి అమ్మను తీసుకెళ్ళి 'బాత్రూం' చూపెట్టి ఇలావచ్చేయ్'  అని చెప్పి నేను కిచెన్లోకి నడిచాను. క్షణాల్లోతనకి 'టీ', చేసి పాపకు పాలు ఇచ్చి వంట చేయడానికి ఉపక్రమించాను.
'టీ' తాగ కుండానే నీళ్ళు కాగాయో లేదో పది నిముషాల్లో స్నానం చేసి 'నీలవేణి' వంటింట్లోకి  వస్తూనే 'ఇప్పుడు వంట ఏమీ చేయకు. నాకు ఆకలిగా లెదు. ట్రైన్ లో ఏదో ఒకటి తింటూనే ఉన్నాను' అంది నీలవేణి  నన్ను వారిస్తూ.
'సరే.. నీకు ఆకలి లేదు మరి ఆచంటి పిల్లకు కూడా ఆకలి లేదా'? తెలియని వాత్సల్యం తొణికిసలాడింది ఆ గొంతులో.
'ఎక్కడ నుంచి వస్తున్నావు? ఒక్కదానివే వచ్చావా ? యశ్వంత్ వాళ్ళు రాలేదా'?
'ఈ 'తెల్ల' పిల్ల ఎవరు' ? అంది రాగిణి నీలవేణి వంక చూడకుండానే 'పోపు' లో బెండకాయ ముక్కలు వేస్తూ అడిగింది నీలవేణిని తన ఉత్సుకత ముఖంలో కనబడనీయకుండా జాగ్రత్తపడుతూ.
'యశ్వంత్' వాళ్ళెవరు నాతో లేరు. నేను అన్నవరంలో ఒక స్నేహితుడి పెళ్లి చూసుకుని అక్కడినుంచి వస్తూ ఉదయమే విజయవాడలో  నిన్ను కలిసి 'అమ్మవారి' దర్శనం చేసుకుని వెళదామని నిశ్చయించుకునే వచ్చాను.
'సారీ' నీకు ఏమాత్రం ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవ్వకుండా వచ్చినందుకు' అంది తను ఎప్పటిలా నింపాదిగా మాట్లాడుతూ.
'అవునూ' నా  'అడ్రెస్' ఎవరిచ్చారు' ?  నీకు నేను ఈ అడ్రెస్ ఇవ్వలేదే ?
నువ్వు మన ఫ్రెండ్స్ ఎవరితోనూ 'టచ్' లో లేవు . మరి ఈ అడ్రెస్ ఎలా దొరికింది' ? అన్నాను నేను సాలోచనగా.
'నువ్వు క్రిత సంవత్సరం 'గృహప్రవేశం' చేసుకున్నావు కదా ! ఆ ఆహ్వానపత్రిక  నాతో  తెచ్చుకున్నాను. అది ఆటోవాడికి చూపాను. వాడు సరాసరి తీసుకువచ్చి నీ ఇంటి ముందు దింపాడు.
ఆ ఆహ్వానపత్రిక నాకు ఎలా దొరికిందనిమాత్రం నన్ను ఇప్పుడు అడక్కు ! అది నాకు ఎలా దొరికిందో, ఎక్కడ దొరికిందో తరువాత నీకు తీరిగ్గా చెబుతాను.
'సరే గాని  ఒక్క మాట 'నా రాక నీకేమైనా ఇబ్బంది అవుతే నేను బయలుదేరుతాను' తలవంచుకుని మెల్లగా, సందిగ్ధంగా అంది నీలవేణి 'రాగిణి' ముఖంలోకి సూటిగా చూస్తూ.
'అబ్బో,అంతా ఇంతా కాదు. చాలా ఇబ్బంది. 'సుజాతా' ఆబ్యాగుతీసుకుని బయటకు వెళ్లి
ఓ ఆటోని  పిల్చి ఈమెను ఎక్కించేయమ్మా' అన్నాను నొచ్చుకుంటూ నేను.
'ఏంటమ్మా' ఏదో అంటున్నారు' అంటూ అక్కడక్క డే తచ్చాడుతూ వీరి మాటలు చాటుగా వింటున్నసుజాత ఒక్క అంగలో వంటగదిలోకి వచ్చింది సుజాత.
'ఏంలేదులే  వెళ్ళు, వెళ్లి నీ పనిచూసుకో'అంటూ దాన్ని కసురుకున్నంత పనిచేశాను.
'అదేంటమ్మా గట్టిగా పిలుస్తూ ఏదో చెప్పినట్లనిపించి వచ్చానమ్మా'అసలేమయిందో అర్ధంగాక
బిత్తర చూపులు చూస్తూ మా ఇద్దరి మొహాల్లోకి కుతూహలంగా చూస్తూ వెనక్కి హాల్లోకి వెళ్ళింది సుజాత.
అర్ధగంట లో వంటచేసి వారిద్దరూ తినగానే ఇద్దరం 'గెస్ట్' బెడ్ రూమ్ లోనికి నడుస్తూ 'సుజాతా' లోనికి వెళ్లి డైనింగ్ టేబుల్ శుభ్రం చేసిరా'  అని చెప్పి గది లోనికి వెళ్లి పక్క మీద కూర్చుంటూ... ఇక చెప్పవే  'నీ కధ  కమామీషు' అని కూర్చున్నదాన్నల్లా  దానికి కొద్ది విశ్రాంతి కావాలేమో అన్న ధ్యాసవచ్చి  మంచంమీదనుంచి లేస్తూ  'నువ్వు కాసేపు పడుకోవే' లేచాక మాట్లాడుకుందాము' అన్నాను పక్క మీద నుంచి లేచి దాన్ని, ఆ పిల్లను నా కళ్ళ చివరగుండా పరిశీలిస్తూ.
'అవునే' కాసేపు 'రెస్ట్' తీసుకున్నాక మనం తీరిగ్గా కూర్చుందాం' అంది పాపని పడుకోమని చేతితో సైగ చేస్తూ నీలవేణి.
తలుపు దగ్గరగా వేసి గదిలోనుంచి మెల్లగా బయటకు నడిచాను.

                                                                                 * * * * *
                   నీలవేణి నాకు బాగా దగ్గరచుట్టం. చుట్టం అనడం కంటే నాకు మంచి స్నేహితురాలిగానే భావిస్తాను. తలిదండ్రులకు అది ఒక్కతే కూతురు.
నా సొంత మేనత్త కూతురే. దానిది మా ఊరు కావడంతో ఒకే స్కూలు, ఒకే జూనియర్ కాలేజీ లో ఇద్దరం కలిసి చదువుకున్నాం. ఇంటర్  కావడంతోనే పద్దెనిమిది ఏళ్లకే  నాపెళ్ళి అయింది.
నాకు పద్దెనిమిది సంవత్సరాలు నిండగానే పెళ్లి కావడంతో, ఇరవైఅయిదు సంవత్సరాలునిండే సరికి ఇద్దరు పిల్లలు. తరువాత ఇక చెప్పేదేముంది నా భర్త పిల్లలు, నాకుటుంబం.
అది మాత్రం ఇంటర్ కాగానే ఇంజినీరింగ్ ఎంట్రెన్స్ లో వందలోపు 'రాంక్' సంపాదించింది. మీరు ఎప్పుడు చదువు మానెయ్యమంటే అప్పుడు తిరిగి వస్తానని మాటిచ్చి దాని పంతం నెగ్గించుకుని ఆంధ్ర యూనివర్సిటీ  కాలేజీలో ఎలెక్ట్రానిక్స్ ఇంజినీరింగ్ లో చేరింది.     'ఇంజినీరింగ్' తరువాత ఐ.ఐ.టి. ఖర్గపూర్ లో ఎం.టెక్  చేసి వైజాగ్ ఆంధ్రా యూనివర్సిటీ లోనే అసిస్టెంట్  ప్రొఫెసర్ గా చేస్తూ నాలుగేళ్ల తరువాత పి.హెచ్.డి  చేయడానికని ఉద్యోగం వదులుకుని  'అమెరికా' వెళ్ళిపోయింది. తండ్రి మాత్రం నీలవేణిని ఉద్యోగం వద్దు సద్యోగం వద్దు ఇంటి దగ్గరే ఉండమనే అనేవాడు. ఆవిషయం లో మాత్రం తండ్రి మాట పట్టించుకోలేదు.
తన చదువు ఉద్యోగం అంతా తల్లి సహకారంతో  నడిచేది.
దానికి నలభై ఏళ్ళు దాటాయి. ఇప్పటికీ పెళ్లి కాలేదు. అది పెళ్లి వద్దు అన్ననిర్ణయం కూడా తీసుకుంది. నాతో పాటు దానికీ సంబంధాలు వెదికారు. కాని దానికి సంబధం ఏదీ కుదరలేదు. పెద్దవాళ్ళు చేయని ప్రయత్నమంటూ లేదు.చివరికి చుట్టాల్లో ఉన్న ఒక స్కూల్ టీచరుకి ఇచ్చి చేద్దామనుకున్నారు. అదీ  కుదరలేదు. దానికి కారణాలు బోలెడు.
అది బాగా 'నలుపు'. స్కూల్లో మేమిద్దరం నడుస్తుంటే వెనకాలనుంచి మొగపిల్లలు 'కన్నయ్యా నల్లని కన్నయ్యా' అని వెక్కిరిస్తూ అదేదో 'ఎన్టీయార్' సినిమాలో పాట పాడేవాళ్ళు
నేను చాలా ఉడుక్కుని వాళ్ళతో పోట్లాడేదాన్ని. అది మాత్రం ఏమాత్రం ఉలుకు పలుకూ లేకుండా 'పోనీలేవే నేను నల్లగా ఉన్నాననే కదా వాళ్ళు అనేది. అది నిజమే కదా! పాడుకోనీ... నాకేంటి నష్టం అనేది' ఎంతో మౌనం, ఓర్పు ప్రదర్శిస్తూ.
అంతటితో ఆగకుండా నేను 'హెడ్ మాస్టారికి' కంప్లైంట్ చేసేదాన్ని.
ఆయన తమిళ వ్యక్తి. ఆయనకి నా తెలుగు కొంత అర్ధమయ్యీ. గాక 'నీలవేణి' ని పిలిచి 'ఏమమ్మా' రాగిణి చెబుతున్నది 'నిజమేనా' అని అడిగితే 'ఏం లేదు' మాస్టారూ అని నన్ను అక్కడినుంచి లాక్కు వచ్చేది. 'ఆయన 'వెనకాలనుంచి మాకు వినబడేలా చనువుగా 'నల్ల'తల్లి' 'బహు మంచి కూన' అనేవాడు. అది విని నవ్వుకునే వాళ్ళం.

                                              * * * * *
ఏది ఏమైనా ఈమధ్య మాఇద్దరి మధ్య పూర్తిగా కాంటాక్ట్ లేకుండా పోయింది గాని ఇదివరలో ఇద్దరం బాగానే ఉత్తరాలు వ్రాసుకోవడం, మొబైల్ ఫోన్లు వచ్చాక మాట్లాడుకోవడం అంతా బాగానే ఉండేది. పెద్దవాళ్ళం అయ్యాక ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళం బిజీ అయిపోయి ఉత్తరాలు, ఫోనులు  అన్నీ తగ్గి పొయాయి. అందునా అది అమెరికా వెళ్ళిపోవడం,నా పెళ్లి పిల్లలు సంసారం తో మా మధ్య కలివిడి తగ్గిపోయింది.
దానితో మాట్లాడి, కలిసి అయిదారు సంవత్సరాలు దాటింది. అది ఎక్కడ వుందో నాకు నేను ఎక్కడ ఉన్నానో దానికి, చూచాయగా మాత్రం తెలుసు. అదీ కాక మేము క్రితం పది, పన్నెండు  సంవత్సరాలలో  మద్రాస్, హైదరాబాద్, విశాఖపట్నంలో ప్రస్తుతానికి విజయవాడ లో ఉన్నాము.'అది ఇప్పుడు ఎక్కడి నుంచి వస్తోంది... ? అమెరికా  నుంచి ఎప్పుడు వచ్చింది' ?
యశ్వంత్ వాళ్ళు దీనితో కలిసి ఉండడం లేదా ? 'ఈ 'అమెరికన్' పిల్ల ఎవరు ?
అది మళ్ళీ వెనక్కి వెళ్తోందా లేదా ? ఆలోచనలు ఈగల్లా ముసురుకున్నాయి.
అయినా అది నిద్ర లేచాక అన్నీ తెలుస్తాయి కదా! ఎందుకీ ఆరాటం' అని  నాలో నేనే అనుకుని దానికిష్టమని కాసిన్ని ఉల్లిపాయ పకోడీలు వేద్దామని లేచాను.
                                                                 
                                                                  * * * * *

'కరెక్ట్' గా ఒక గంట తరువాత 'నీలవేణి' హాల్లోకి రావడం గమనించిన 'రాగిణి' సోఫా మీదనుంచి లేస్తూ 'రావే' నిద్రపట్టిందా'? నేను 'A.C' వేయడం మరిచి పోయాను. మళ్ళీ గదిలోకి వస్తే అలికిడి కి లేస్తావేమోనని అటు రాలేదు'.
'పాప లేచిందా'? తనని కూడా ఇటు తీసుకురాకపోయావా ?
చిన్న పిల్ల ఒక్కతే అక్కడ ఎలా ఉంటుంది? తన పేరేంటి'? వరుసగా వేసిన ప్రశ్నలకు సమాధానం చెబుతూ 'అలసి పోయానేమో వెంటనే నిద్రపట్టింది. ఫ్యాన్ వేసే వెళ్లావుగా అయినా అంత వేడిగా ఏమీలేదు అంటూ నాకు రెండు  'పెర్ఫ్యూమ్' బాటిల్స్ ఇచ్చి ఒకటి నీకు రెండోది
మీ ఆయనకు' అంది నీలవేణి.
రెండు పెర్ఫ్యూమ్ అందుకుంటూ  చిన్నది ఒక్కతి రూము లో ఎందుకు?
'తీసుకురా దాన్ని కూడా' మళ్లీ అంది రాగిణి  ఒక పెర్ఫ్యూమ్ ని ఎడమచేతి వెనకాల వేసుకుని వాసనచూస్తూ.
'అది మీ అయనకే...అది మొగవాళ్ళది' అంది నవ్వుతూ  నీలవేణి.
'దీంట్లో కూడా ఆడా,మొగా చచ్చాయా' నాకేం తెలుసు.
ఎప్పుడో ఒకసారి బయటకు వెళ్తే వేసుకోవడం. అంతే అయినా ఆయనకు ఇవంటే మహా ఇష్టం. ఎప్పుడూ కొంటునే ఉంటారు అంది సర్ది చెప్పుకుంటూ రాగిణి.
'మరిచే పోయాను ఇందాక అడుగుతూ...ఇంతకూ  'పాప పేరేంటే' ? అంటూ నామోహంలోకి  చూసింది తను
పాప పేరు 'ఏవా'. నా కూతురు' అంది నీలవేణి  నా ముఖంలో  హావభావాలకై వెదుకుతూ నన్నేపరిశీలనగా చూస్తూ.
'ఆ' నిజంగానా' ? పెళ్లి ఎప్పుడు చేసుకున్నావు ? మీ ఆయన రాలేదా ?
'పిల్లను చూడగానే అనుకున్నాను' విభ్రమంతో అంటూనే తనని తను తమాయించుకుని
ఈ ప్రపంచంలో ఎవరైనా అలాటి పని చేశారంటే నమ్ముతానేమో కానీ నువ్వు చేశావంటే మాత్రం నమ్మనే'... నన్ను ఆటపట్టించదానికి అంటున్నావు కదా?
నువ్వొక్క దానివే ఇంతవరకు నన్ను ఆట పట్టించలేదు.
ఈ రోజుతో ఆ మురిపం కుడా తీరింది.' అంది రాగిణి ఉడుక్కుంటూ.
'ఏవా' నాదగ్గరే ఉంటుంది. తల్లీ తండ్రీ ఇద్దరూ కారు ప్రమాదంలో చనిపోయారు.
ఆ కారులో ఈ పిల్ల కూడా ఉంది. అప్పుడు దీని  వయసు సంవత్సరం ఆరునెల్లు.
వాళ్ళు అమెరికాలో నా ఇంటిపక్కఇంట్లో ఉండేవాళ్ళు. ఇప్పుడు తాత, నానమ్మ ఉన్నారు.
అయినా ఇది నాదగ్గరే ఉంటుంది.
తన అమ్ముమ్మ, ఇంకొక  తాత, ఇటలీ లో ఉంటారు. వాళ్ళ అందరి ఇష్టంతోనే అది నాదగ్గర ఉంది. అంటే ఇక్కడి భాషలో చెప్పాలంటే నేను దాన్నిపెంచుకుంటున్నాను.
నన్ను'మామ్' అనే పిలుస్తుంది. దానికి తెలుగు బాగా వచ్చు.మన ఆహారం అంటే దానికి చాల ఇష్టం. 'పులిహార' అంటే మరీ. అదీ ఆ పిల్ల సంగతి' అంటూ ముగించింది.
ఒక్క క్షణం అంటూ లేచి డైనింగ్ టేబుల్ మీద నుంచి పకోడీల ప్లేట్లు తెచ్చి తింటూ మాట్లాడుకుందాం' అంటూ తను 'నీలవేణి' పక్కనే కూర్చుంటూ ఇక చెప్పు ఐదారేళ్ళ సంగతులు అయిదు నిముషాల్లో కుదరదు నాకు వివరంగా చెప్పు'.
'నేను అమెరికా వెళ్ళాక పి.హెచ్ డి చేయడానికి ఆరు సంవత్సరాలు పట్టింది. ఆచదువయ్యాక ఉద్యోగం వెంటనే వచ్చింది. తరువాత తమ్ముడు యశ్వంత్  ఎం.ఎస్ చేయడానికి అమెరికా వచ్చాడు.      
'యశ్వంత్ నాదగ్గరే ఉండి ఎం.ఎస్ చేశాడు' అని నీలవేణి చెప్పేలోగానే
'అవును బాబాయి కొడుకయినా సొంత తమ్ముడిలా దగ్గరఉంచుకుని వాడి ఫీజులు,  చదువు ఖర్చులన్నీ నువ్వే భరించావని వాళ్లే అందరికి చెప్పారు. అది మా అందరికీ తెలుసు' అంది రాగిణి.
'సంగతులేమిటని నన్ను అడిగావు. నేను చెప్పేది వినకుండా'! అంది నీలమణి  చెప్పడం మానేసి.
'సరే...సరే, ఇక నేను మాట్లాడను' చెప్పు నువ్వే చెప్పు అని 'సింబాలిక్' నోటికి చేతిని అడ్డు పెట్టుకుంది.
'వీసా' లేకపోవడంతో 'యశ్వంత్' పెళ్ళికి రాలేక పోయాను.పెళ్ళయ్యాక వాడు తిరిగి అమెరికా వచ్చాక ఆ అమ్మాయిని తీసుకుని రమ్మని చాలా సార్లు చెప్పాను. కుదరలేదేమో రాలేదు.  
ఆ తరువాత వెంటనే యశ్వంత్ కి ఉద్యోగం వేరే చోట వచ్చింది. దాంతో తను 'అమెరికా' లో వేరే స్టేట్ కి వెళ్లి కూడా నాలుగేళ్ళ పైగా అయింది.
ఉద్యోగం వచ్చి వేరే వెళ్ళిన తరువాత  రెండేళ్ళు బాగానే ఉన్నాడు.
తరువాత ఏమైందో తెలీదు. ఏడాది, ఏడాదిన్నర పైగా  తరచూ కలవడం లేదు.
ఎప్పుడయినా నేను ఫోను చేయడమే కాని వాడి దగ్గరనుంచి ఫోను గాని కబురు గాని ఉండేది కాదు. బాబాయి, పిన్నీ యశ్వంత్  దగ్గరికి వచ్చినప్పుడు కూడా నేను ఫోను చేసినా ఏదో క్లుప్తంగా, ముభావకంగా మాట్లాడారు. ఉన్నట్లుండి బాబాయి, పిన్ని,యశ్వంత్ నాతో ఎందుకు అలా ప్రవర్తిస్తున్నారో ఇప్పటికీ నాకు సరిగ్గా తెలీదు.
ఈ 'ట్రిప్' లో అన్ని సంగతులూ తెలుస్తాయి అనుకుంటున్నాను.
ఇప్పుడు 'భీమవరం' వెళ్ళాలంటేనే నాకు భయంగా ఉంది.
ఆరా తీస్తే  ఏవో ఆస్తి గొడవలని అమ్మ అంది. తరువాత దాని గురించి అంతగా తెలుసుకోవాలని కూడా నాకు అనిపించలేదు.ఇక ఆ 'టాపిక్' వదిలెయ్. నాకు ఈ గొడవలు అసలు నచ్చవు'
'సరే గాని సాయంత్రం 'కనక దుర్గ' అమ్మవారి దర్శనం చేసుకుని రేపుదయం ఇంటికి వెళతాను.నేను 'ఇండియా' వచ్చినట్లు అమ్మవాళ్ల కింకా తేలీదు.
వాళ్ళకి సర్ప్రైజ్ చేద్దామని' అంది నీలవేణి.
'గుళ్లో ఆయనకు తెలిసిన వాళ్ళెవరో ఉండాలి. 'ఆయనకు ఫోను చేసి చెబుతాను.దర్శనం త్వరగా అవుతుంది' అంది రాగిణి.
'అవసరం లేదే...శీఘ్ర దర్శనం టికెట్ తీసుకుని వెళ్దాం' ఎందుకు తనని ఇబ్బంది పెట్టడం' అంది నీలవేణి కల్పించుకుంటూ.
'గుడికి వెళ్ళడానికే గదా... మనమేమైనా చీరలు,సారెలు అడుగుతున్నామా'?
'ఫరవాలేదు ఈ చిన్న సాయం చేస్తే ఆయనేం కరిగిపోడులే,ఉండు' అని తన ధోరణిలో ఫోను చేసి అతన్ని సాయంత్రం ఆరు గంటలకల్లా గుడికి  రమ్మని  భర్త కు చెప్పి ఫోను పెట్టేసి 'సరే మనమూ త్వరగా తెమిలి గుడికి బయలుదేరదాం' అంది 'రాగిణి' లేచి రాత్రికి వంట ప్రయత్నం మొదలెడదామని.
                                                          * * * * *

మరుసటి రోజు ఉదయం పదిగంటలకల్లా 'టాక్సీ' లో  'భీమవరం' వచ్చింది నీలమణి.
కబురు లేకుండా ఉరుము మెరుపు లేని వర్షంలా గుమ్మం ముందు ప్రత్యక్షమైన కూతుర్ని, చిన్నపాపని చూసి అవాక్కయ్యారు నీలవేణి తలితండ్రులు.
'ఎప్పుడు బయలు దేరావు ? చెప్పాపెట్టకుండా ఏమిటీ రాక' అంది సీతారత్నం నీలవేణి తల్లి కూతురి చేతిలో సూట్ కేసు అందుకుంటూ ఆప్యాయంగా మందలిస్తున్నట్లుగా ఇద్దరినీ పరిశీలనగా మార్చి మార్చి చూస్తూ.
'అమ్మా' ఏమిటే ఆ కంగారు ? ఈ పిల్ల 'ఏవా'. తన ఫోటోలు చాలా సార్లు పంపించానుగా' అంటూ నీలవేణి పాపను 'అమ్ముమ్మకు, తాతగారి కాళ్లకు నమస్కారం చెయ్యి 'ఏవా' అంది పాపకు రెండుచేతుల తో నమస్కారం ఎలా చేయాలో చూపుతూ.
'ఏకంగా 'పిల్ల'ను తీసుకునే తయరయ్యావా ? ఇక వూళ్ళో మా పరువేం కాను'? అన్నాడు తండ్రి కోపంగా చేతిలో కండువాను ఒక్కసారి విదిల్చి అక్కడనుంచి లోపలికి వెళుతూ.
'ఒక్కసారిగా హతాశురాలై 'అదేంటమ్మా... నాన్న అలా అంటున్నారు' అంది నీలమణి చిన్నబుచ్చుకున్నాతండ్రి మాటలను తేలిగ్గా తీసుకుంది ఆయనన్న మాటల్లో అంతరార్ధం తెలుసుకోలేక.
'అంతేలే 'అమ్మా'  ఆయన తీరు. మనకంటే ఊళ్ళోవాళ్ళ చెప్పుడు మాటలే ఆయనకు ముఖ్యం.
మనం ఏం చెప్పినా ఆయన తలకెక్కవు. అదే ఆయన తమ్ముడో, మరదలో చెబుతే అదే వేద వాక్కు.'అంది తల్లి నొచ్చుకుంటూ.
'సరేలే అమ్మా' ఆయనతో నీ కెప్పుడూ ఉన్నదేగా... కొత్తేమీ కాదుగా'! అంది తండ్రి మాటలు తేలిగ్గా తీసుకుని లోనికి నడుస్తూ నీలవేణి.
'అదేమిటే.. ఆయనన్నది నన్నుకాదు. ఆ మాట 'అర్ధం' నీ కర్ధంకానట్లుంది' తల్లి నివ్వెరపోతూ  విభ్రమంగా అంది నీలవేణితో.
అప్పటికే నీలవేణి గది లోనికి వెళ్ళిపోయింది తల్లి మాట వినిపించుకోకుండా.
'భగవంతుడా' ఈ పిల్ల ఉండే నాలుగు రోజులు సాఫీగా, ఇంట్లో గొడవల్లేకుండా గడిస్తే చాలు  దేవుడికి మొక్కుకుందావిడ ఎదురుగా గోడ మీద వెంకటేశ్వరస్వామి ఫోటోని చూస్తూ.

                                                        * * * * *
మధ్యాహ్నం భోజనం చేసి ఇంటి 'చావిడి' లో మడత మంచం మీద పడుకున్న తండ్రి దగ్గరగా వెళ్లి ప్రక్కనేవున్న బల్ల మీద కూర్చుంటూ 'ఏమిటి నాన్నా 'ఇన్ని
సంవత్సరాల తరువాత వచ్చాను. మీరేమో మాట మాట్లాడడానికి కూడా ఇష్టపడడంలేదు.
నేను అంతలా మిమ్ముల్ని నొప్పించేలా ఏం చేశాను' ? పైగా పొద్దున్న రావడంతోనే 'ఏకంగా 'పిల్లను' తీసుకుని తయారయ్యావా? మా పరువేం గానూ' ?  అంటూ అసహ్యించుకున్నారు'.
'అసలు మీ బాధ ఏమిటి' ? 'నేనా' ఆ పిల్లా' ?  ఇంతవరకు నావల్ల మీ ప్రతిష్ట' ఇనుమడించిందే గాని 'విఘాతం' ఎప్పుడు ఏర్పడింది చెప్పండి ? అంది చనువుగా నీలవేణి తండ్రిని
కచ్చితంగా ప్రశ్నిస్తూ 
తండ్రి మాట్లాడడానికి ఇష్టపడనట్లు అటుగా తిరిగి పడుకున్నాడు.
ఒక్కసారిగా తండ్రి భుజాన్ని పట్టుకుని తనవైపు లాగింది నీలవేణి అసహనంగా.
తండ్రి వెంటనే లేచి కూర్చుంటూ 'ఏం మాట్లాడమంటావు' ?
నువ్వు ఏనాడు నామాట విన్నావు గనుక' పై చదువులు వద్దంటే వినలేదు.
పెళ్లి చేసుకోమంటే చేసుకోలేదు.ఉద్యోగం వద్దు అంటే వినలేదు.
పరాయి దేశం వెళ్లావు. ఇప్పుడు ఊళ్ళో తల ఎత్తుకోకుండా చేశావు అన్నాడు ఆయన తన బాధ, ఉక్రోషం వెళ్ళగ్రక్కుతూ.
'నాన్నా'...చిన్నప్పుడు మనవూరి 'బడి'లో శర్మ మేష్టారు చెప్పిన మాట నాకు ఈ రోజుకీ
గుర్తు ఉంది.
'విద్యలేనివాడు వింత పశువు' అన్నమాటే నా మనస్సులో బలంగా నాటుకుపోయింది. నేనూహించుకున్నచదువు చదువుకున్నాను. ఆ చదువు సార్ధకం చేసుకోవడానికి ఉద్యోగంలోచేస్తున్నాను. నాకాళ్ళమీద నేను నిలబడ్డాను.
దీంట్లో నేను చేసిన తప్పేంటో,నాపట్ల మీకు ఎందుకు విముఖత ఏర్పడిందో నాకెప్పుడూ అర్ధంగాదు.
పెళ్లి కాకపోవడంమూలాన్నేమిమ్ముల్నడిగే పై చదువులకెళ్ళాను.
అంతేకాని మీ మాటని 'కాదని' నేను ఎప్పుడూ అనలేదు, మిమ్ముల్ని వ్యతిరేకించనూ లేదు.
'పెళ్లి' కానంత మాత్రాన నా జీవితానికేమీ తక్కువ కాలేదు. చక్కగా వున్నాను. ఇంతకాలానికి మిమ్ముల్నిఅమ్మని చూద్దామని, నేను 'పెంచుకుంటున్న' పిల్లని చూపిద్దామని, కొద్దిరోజులు మీతో సరదాగా గడుపుదామని
మీ ఆశీర్వాదం కోసం పడీ పడీ అమెరికా నుంచి, వస్తే గుమ్మంలో అడుగెట్టగానే నారాక మీకు అంత చేదయిందా ? చెప్పండి 'నాన్నా' నా మీద ఎందుకంత ద్వేషం'? తండ్రిని మళ్లీ  నిలదీసి అడిగింది నీలవేణి ఆవేశంగా ఎనలేని బాధతో.
'ఏమన్నావు...పెంచుకుంటున్న పిల్లా' ? ఆ పిల్ల నీ కూతురుగాదా ?  నువ్వు కన్నపిల్ల కాదా'?
'నాకంతా తెలుసు...ఇంకా ఎందుకు బొంకుతావు'? అన్నాడు తండ్రి కటువుగా, నిర్మొహమాటంగా
నీలవేణి వంక చూడకుండా.
తండ్రి మాటలకు క్షణకాలం నిశ్చేస్టు రాలై, ఆక్షణంలో కాళ్ళకింద భూమి కదిలిపోతున్నట్లుగా, వంట్లో నీరంతా ఆవిరైపోయినట్లు, అనిపించింది నీలవేణికి.
తనని ఇంతవరకు పల్లెత్తు మాట అనని తన తండ్రేనా ఆమాట అన్నది అర్ధం కాలేదు తనకి.
నిర్ఘాంతపోయి,పెదవులు తడారిపోయి నోటమాటరాక కొన్నిక్షణాలు చిత్తరువులా నిలబడి, 'నాన్నా' పెద్దగా అరిచింది కూర్చున్న'స్టూల్' మీదనుంచి లేచి నిలబడి మనిషి నిలువెల్లా కోపంతో ఊగిపోతూ
'ఏంమాట్లాడుతున్నారు' మీరు ? 'ఛీ,ఛీ' ఇందుకా నేను వచ్చింది' అంది నీలవేణి మాటలకోసం వెదుక్కుంటూ రెండుచేతులతో రెండు కణతలు నొక్కుకుంటూ.
'ఏమయిందే తల్లీ' ఏమిటా కేకలు...అంటూ లోన పడుకున్న తల్లి చావడి లోకి పరుగెత్తుకొచ్చింది.
'అమ్మా... నేను ఈ క్షణం  తిరిగి వెళుతున్నాను. నా బొందిలోప్రాణం ఉండగా మళ్ళీ ఈ ఇంటికి తిరిగి రాను.ఈ పిల్ల నా కన్నకూతురట. నేను బొంకుతున్నానట.
'అమ్మా నా వల్ల కాదు. నన్ను ఇన్ని మాటలన్నది ఎవరో కాదు.
స్వయానా నా తండ్రి. నేను పుట్టి బుద్ధెరిగినతరువాత ఇంతలా ఎవరితోనూ మాటబడలేదు.
అలాటిది... నా కన్న తండ్రే ఇంత మాటన్నాక ఇక ఇక్కడ నిముషం కూడా ఉండలేను.  
ఆయనే నా మీద పిచ్చిప్రేలాపనలు చేస్తూ ఉంటే ఇక నేను భరించలేను' అంటూ గదిలోనికి రెండంగలలో వెళ్లి బ్యాగు, సూట్ కేసు బయట పడవేసింది.
'ఏవా' నిలబడి బిత్తరచూపులు చూస్తోంది అక్కడ జరుగతున్నదేమీ అర్ధంగాక.
తల్లి బ్యాగ్, సూట్ కేసు గది లోన పెడుతూ  'ఆయన అనడం నువ్వు సదురుకోవడం'
అంత బాగానే ఉంది.
భగవంతుడా 'పిల్ల'పెళ్లి కాలేదు, ఒంటరిగా దూరదేశంలోఉంటుంది, దిక్కూ మొక్కూ లేదు అన్నబాధ ఒక్కటే మనస్సును తొలిచేది. ఇప్పుడదిగాక ఇదో గొడవా' ?
మమ్ముల్ని ఒడ్డున పడెయ్యి తండ్రీ'  అని మనసులో దేవుడికి మొక్కుకుంటూ'
'నీలూ' నీ మీద ఓ అపవాదు పడ్డది' అది నిజంకాదని నిగ్గు తేల్చి, అన్నవాళ్ళ నోళ్ళు మూయించాలికాని ఇప్పుడు ఇక్కడ నుంచి నువ్వు అర్ధాంతరంగా వెళ్ళిపోతే  ఆ'అభండాన్ని' నిజం చేసినదానవవుతావు, ఒప్పుకున్నదానివవుతావు.
ఆమచ్చ నీ జీవితానికే 'మరక' అవుతుంది.
'నిలబడి' ఈ పుకారు ఎవరు పుట్టించారో నిగ్గు తేల్చుకో ...
'నువ్వు కొద్దిగా నింపాదిగా కూర్చుని ఆలోచించుకో. మీ నాన్నదేముంది? పాతకాలపు మనిషి. అన్నెం పున్నెం తెలీదు. ఎవరు ఏది చెబుతే అది నిజమని నమ్మేయడమే ఆయన నైజం. చదువుకని నువ్వు ఈ ఇల్లు వదిలి దాదాపు పదిహేను సంవత్సరాలయింది.
నీ చిన్నతనం తప్పితే ఆయనతో నీ బంధం ఈ 'నింద' ముందు పరువుగా బ్రతికే ఆయనకు చాలా చిన్నదయింది.
అందుకే ఆయన కూతురని కూడా చూడకుండా అంత మాటనేశారు.     
ఆ 'పిల్ల' నీ కూతురని ఓ కధను అల్లి దాదాపు సంవత్సరం క్రింద ఆయన బుర్రలో ఏదో దురాలోచనతో ఎవరో ఒక మొక్కనాటారు. నాటి నుంచి ఆయన ఇల్లు కదలడమే మానేశారు. దాంతో ఆయన తట్టుకోలేక పోతున్నారు. ఆమొక్క కాస్తా చెట్టవుతోంది.
అది ఓ అబద్ధమని, అపనిందని తేల్చు.
చెప్పినవాళ్ళ చెంప చెళ్ళు మనిపించు. ఆయనకు అసలు విషయం అర్ధమయ్యేలా చెయ్యి.
చదువుకున్నదానివి. నీ మీద ఈ అపవాదు మోపినవాళ్ళు ఏం  సాధించాలనుకున్నారు ? ఎందుకు ఈ నాటకానికి తెర తీశారు' అన్నవిషయం దగ్గరనుంచి ఆలోచించు.
నీకు అన్ని విషయాలు క్షణంలో అవగతమవుతాయి అంది తల్లి కూతురి మీద పడ్డ 'అపవాదు' ఎలా తుడిచేయాలా అని మనస్సుతో ఆలోచిస్తూ. 
తల్లి చెప్పిన మాటలు నీలవేణిలో ఎంతో ధైర్యం, స్పూర్తిని ఇచ్చాయి.  
'ఎలాగైనా నాన్నకి 'ఏవా' గురించి నిజాలు తెలిసేలాచేసి అపవాదు తొలిగాక గాని ఇక్కడనుంచి కదలకూడదు' అని గట్టి నిర్ణయం తీసుకుని ఈ పుకారు తనమీద వేయడానికి ఎవరెవరికి అవసరం, అవకాశముందో ఆలోచించడం మొదలెట్టింది నీలవేణి.
ఎంత బుర్ర బద్దలుకొట్టుకున్నా' ఒక్క యశ్వంత్, బాబాయి, పిన్నివాళ్లకు తప్ప వేరేవ్యక్తికి ఇందులో ప్రమేయం ఉండే అవకాశమే లేదన్న విషయాన్ని గుర్తించింది నీలవేణి.

                                                      * * * * *
'నీలవేణి' తను 'ఏవా' తిన్నతరువాత గదిలో కూర్చుని 'అసలు నాన్నకు ఈ అనుమానం రావడానికి కారణమెవ్వరు ? నీతో నాన్న ఈమాట ఎప్పుడు అన్నారు'?
వివరాలు అడిగింది తల్లిని నీలవేణి.
'దాదాపు సంవత్సరం పైగా ఇంట్లో ప్రతిరోజూ ఈ గొడవే... ఒకరోజు బయటకెళ్ళి తిరిగి వచ్చిన  మనిషి 'చూశావా నీ కూతురు ఎంతపని చేసిందో...ఆ తెల్లపిల్ల ఎవరో కాదట నీ కూతురి కన్నకూతురట...అందుకే యశ్వంత్ పెళ్ళికి రాలేదట. ఆరోజుల్లోనే కన్నదట.
ఈ విషయం ఊరంతా కోడై కూస్తోందట.ఇక ఈ వూళ్ళో తలెత్తుకుని తిరగగలమా'?
అని పెద్ద రాద్ధాతం చేశారు.అప్పటినుంచి బయటకు వెళ్లాలంటే నాకు జంకుగానే ఉంది ఎవరే   మడుగుతారోనని. 
'ఎవరన్నారయ్యా అంటే చెప్పడు'...'నాతో ఎవరూ అనలేదు గదయ్యా' అంటే 'నువ్వు కూతురిని వెనకేసుకోస్తావని చెప్పరు' అంటాడు.
'అంటే నీ కూతురుమీద ఎవరో అపవాదు వేస్తే మీరు మాత్రం నిమ్మకు నీరెత్తినట్లు గమ్మున
మాటలు విని ఇంటికొచ్చి శివాలెత్తుతావు.అంతే గాని కూతుర్నిమాత్రం వెనకేసుకురావు.
'ఏం మనిషివయ్యా నువ్వు ... 'వాటి పిల్లల జోలికేల్తే 'జంతువులు' కూడా తిరగబడతాయి కదయ్యా ... జంతువులకున్న ఆపాటి ప్రేమ నీకు లేకపోయే' అని ఆయన నోరు మూయించాను.
'ఆయన అనడమేగాని ఊళ్ళో నాతో ఎవ్వరూ ఇంతవరకూ ఆ మాట అనలేదు. నేను వినలేదు.
ఏది ఏమైనా సరే మీనాన్ననే నిలదీయి.నేను ఎన్నిసార్లడిగినా  చెప్పలేదు.
ఆమాట ఎవరన్నారు తేలాల్సిందే' అని గట్టిగా చెప్పింది కూతురికి సీతారత్నం.
'మరి ఇదివరకు ఒకసారి నేను ఫోన్లో నీతో మాట్లాడుతూ 'పిన్ని బాబాయి ఎందుకో నాతో సరిగ్గా మాట్లాడ లేదని నేను నీకు చెబుతే 'నువ్వేమన్నావో గుర్తుందా ? 'ఏవో ఆస్తి గొడవల్లేవే' అన్నావు.
'ఏమిటి వాళ్లకు మనకు ఆస్తి గొడవలు...నాకు తెలిసినంత వరకు వాళ్ళకు మనకు పొలాల గొడవలేమీ లేవే ? కొత్తగా ఇప్పుడేమి గొడవలు' ? అంటూ తల్లిని వివరం అడిగింది నీలవేణి.
'అప్పుడు నువ్వు ఫోనులో ఆడిగితే ఏదో నోటికొచ్చిన మాట' అన్నాను.
మీ నాన్న ఆనారోగ్యం మూలాన 'రెండేళ్లనుంచి 'కొబ్బరితోట, అరటి తోట' అన్నీమీ బాబాయే చూస్తున్నాడు.ఇంతవరకు డబ్బు ఎంత వచ్చిందో ఎంత జమ చేశాడో లెక్క, పత్రం లేదు.
కొంత డబ్బు 'జమ' చేయలేదని మీ నాన్నే అన్నాడు'.
నాకు తెలిసి పొలాలు మొత్తం ఆయన అధీనంలోకి వెళ్ళిపోయాయి. 
'ఆ వివరాలేమైనా అడుగుతే ఆడదానివి నీకెందుకు' ? అని నన్ను తీసి పారేస్తాడు మీనాన్న  
ఆ పొలాల విషయమే మీనాన్న బాబాయిల మధ్య ఏదో గూడుపుఠాని అవుతున్నట్లు నాకు అనుమానం. మీ నాన్న ధోరణి చూస్తే పొలాలు అన్నీ ఇక ఆయనకే కట్టబెట్టేట్టున్నాడు.

                                                   * * * * *

సాయంత్రం నాలుగు గంటలవుతోంది. 'నీలవేణి'  హాల్లో సోఫా లో కుర్చుని టి.వి చూస్తున్న
తండ్రి దగ్గరికి వచ్చి ఎదురుగా సోఫాలో కూర్చుని 'నాన్నా నీతో కొద్దిగా మాట్లాడాలి.
పొద్దున్న నువ్వన్న మాటలతో నాకు చచ్చిపోవాలన్న బాధ వేసింది.
నువ్వు నన్నన్న 'మాట' ఒట్టి 'నింద' అని నిరూపించుకోవలసిన అగత్యం నాకుంది.
ఎవరో కావాలని 'ఏదో' కారణంతో నీతో అలా చెప్పారు.
ఆ పిల్లపేరు 'ఏవా. అది ఏడాదిన్నర  పసిపిల్లగా ఉన్నప్పుడు తల్లీ తండ్రీ ఇద్దరు కారు ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయారు. వాళ్ళు నేను ఉండే ఇంటి పక్కన ఇంట్లో ఉండేవాళ్ళు.
వాళ్లు నాకు మంచి  స్నేహితులు. ఈ పిల్ల పుట్టినప్పటి నుంచి దాని తల్లితండ్రులతో నేను, అది కలిసి ఉన్న ఫోటో లు చాలా ఉన్నాయి. మీకు వాటిని చాలానే పంపించాను.
మీరు వాటిని చూశారు కూడా.      
'ఏవా' కి కన్నా తలితండ్రులు తప్ప నాయనమ్మ, తాత, అమ్ముమ్మ , ఇంకొక తాత అందరూ ఉన్నారు.
నాకూ తోడు ఉంటుందన్న ఆశ తో 'ఏవా'ను నేను పెంచుకుంటున్నాను.
అలాగని నాదగ్గర పేపర్లు కూడా వున్నాయి.
'ఏవా' 'నా' కన్న బిడ్డ' అని నీతో ఎవరన్నారో వాళ్ళని ఇక్కడికి రమ్మను లేదా నన్నువాళ్ళదగ్గరికి తీసుకెళ్ళు. ఆ మాట నీతో ఎవరు అన్నారని  అమ్మ  చాలా సార్లు అడిగినా మీరు చెప్పలేదట.
'ఇప్పుడది కుదరదు. చెప్పండి...'ఏవా' నా 'కన్నబిడ్డ' అని మీకు చెప్పిందెవరు?  
నా మీద ఆపవాదు వేసిందెవరు' ? తండ్రిని నిలదీసి గట్టిగా అడిగింది నీలవేణి.
'ఎవరో అంటే నేను ఉరుకుంటానా అమ్మా' ? అన్నది ఎవరో కాదు మీ పిన్నమ్మే స్వయంగా చెప్పింది. అందుకునే నేను  నమ్మవలసి వచ్చింది'.
యశ్వంత్ పెళ్ళికి రాకపోతివి.
మీ బాబాయి, పిన్నమ్మ అమెరికా వచ్చినప్పుడు వాళ్ళని ఇంటికీ పిలవకపోతివి.
ఈ పిల్ల వల్లనే  కదా నువ్వు వాళ్ళని నీ ఇంటికి పిలవలేదు'!
ఇంతకంటే ఋజువులు ఇంకేమి కావాలి ? అన్నాడు తండ్రి నీలవేణికి సమాధానం చెబుతూ.
'సరే నాన్నా' పిన్ని చెప్పింది విన్నారు, నమ్మారు.
ఇప్పుడు మీ కూతురి మాటకూడా వినండి.
మీరే ఆలోచించి నిజానిజాలు తేల్చండి.
'పిన్నిని ఇప్పుడే అడుగుదాం పదండి' !
'అమ్మా' నువ్వుకూడా బయల్దేరు'
అని 'ఏవా' కి మంచి డ్రెస్ వేసి ఆ క్షణంలో బయలుదేరింది నీలవేణి తల్లితో సహా.
కూతురు చెప్పింది సబబు గానే అనిపించింది ఆయనకు.
వెంటనే తన 'ఉత్తరీయాన్ని' భుజం మీద వేసుకుని 'పదమ్మా'అంటూ బయలుదేరాడు తండ్రి.
'వీళ్ళు వెళ్లేసరికి ప్రయాణ సన్నాహం లో హడావుడిగా ఉన్నారు వాళ్ళు.
'ఏరా' ఎక్కడికో బయలుదేరుతున్నట్లున్నారు ?
'అవునన్నయ్యా' మీమరదలు ఉన్నట్లుండి అన్నవరం,సింహాచలం వెళ్లివద్దామంది.
రేపుదయం సమయముండదని ఇప్పుడే సర్దుకుంటున్నాము అంటూనే 'ఎప్పుడువచ్చావు 'నీలమ్మా 'ఎలావున్నావు'? బావున్నావా? యశ్వంత్ పెళ్ళికి రాకపోతివి' నిష్ఠూరంగా అంటూ ఇద్దరూ పలకరించారు.
'బాగున్నాను' బాబాయ్. చదువు, 'వీసా' ప్రాబ్లంతో యశ్వంత్ పెళ్ళికి రాలేకపోయాను.
అయినా అన్నిసంగతులు ఎప్పటికప్పుడు మీకు తెలిసినవేగా...కొత్తవేమున్నాయ్ బాబాయ్'.
'కొత్త సంగతల్లా' ఈ పిల్ల నేను కన్న'కూతురని' పిన్ని' నాన్నతో చెప్పిందట'...
'మా పరువు ప్రతిష్ట ఏం గావాలి?  ఏకంగా ఆ పిల్లను తీసుకుని తయారయ్యావు' 
ఊళ్ళోమేము ఇక మేము తలెత్తుకుని ఎలా తిరగాలి'  అని నేను గుమ్మంలో అడుగు పెట్టకముందే నాన్న శాపనార్ధాలు మొదలెట్టాడు నాన్న.
ఇన్నిసంవత్సరాల తరువాత స్వదేశానికి వస్తే నా ఇంటి గుమ్మం లోనే నాకీ విచిత్ర పరిస్థితి
అంటూ 'పిన్ని' వంక చూశాను సరాసరి విషయం తేల్చుకోవడానికి.
'అయ్యో,అయ్యో ... అదేవిటమ్మా' నేను అనడమేమిటి' ? 'ఆ బిడ్డ సంగతి నాకు తెలియదా' ?
అక్కడి సంగతులు ఎప్పటికప్పుడు తెలుస్తూనే ఉంటాయిగా !
నువ్వు ఆ పిల్లను పెంచుకుంటున్నావని, 'కన్నబిడ్డ' లాగా చూసుకుంటున్నావని 'యశ్వంత్' నాతో చెప్పాడమ్మా'!
'అదేమాట నేను మీనాన్నతో 'అదే'...'కన్నబిడ్డ'లా చూసుకుంటున్నదని' అన్నాను.
'అంతే'.
'దానికే 'నిన్ను' నేను ఏదో అన్నానని చిలవలు,పలువలు చేయకే తల్లీ'!
ప్రొద్దున లేస్తే మొహాలు చూసుకునే వాళ్ళం.మామధ్య గొడవెట్టకే తల్లీ...ఇవాళ ఉండి రేపెళ్లిపోయేదానివి' అంటూ కొంగు నోటికడ్డెట్టుకుని సాగదీస్తూ అంది' పిన్ని.
'ఏవా' ఎవరు ఏమిటి  నీకు తెలియాదా  పిన్నీ'?
నువ్వు బాబాయి, యశ్వంత్ 'ఏవా' మొదటి పుట్టినరోజు ఫంక్షన్ కి మనందరం కలిసే వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాం కదా ! అప్పటి ఫోటో కూడా ఉంది నాదగ్గర. అంటూ ఆల్బమ్ లో నుంచి 'ఏవా' మొదటి పుట్టినరోజు ఫోటో తీసి తండ్రి చేతికిస్తూ 'చూడండి నాన్నా'ఏవా'తల్లితండ్రుల్ని.
ఏడాది పిల్ల 'ఏవా', పిన్ని,బాబాయి,యశ్వంత్, నేను అందరం కలిసి ఉన్న ఫోటో ఇది.
పిన్నికి, బాబయికి, యశ్వంత్ కి ఈ పిల్ల తల్లితండ్రులు కూడా తెలుసు అంటూ ఆవేశంగా 'పిన్నీ' యశ్వంత్ చెప్పాడు అంటున్నావు.
'ఈ పిల్ల ఎవరో... నేను తనని పెంచుకుంటున్న సంగతి నీకు తెలియదా'? యశ్వంత్ కి తెలీదా?
ఇలాటి వదంతి తో 'నన్నుమానాన్నకు,అమ్మకు దూరంచేసి ఏం సాధిద్దామని' ? 
మాఆస్థిమీద పెత్తనం చెలాయించడానికి మీకు ఇంతకంటే వేరే మార్గం దొరకలేదా'? అంది ఆవేశంగా నీలవేణి.
'అదీ సంగతి 'నాన్నా' ఇప్పుడేమంటారు' విన్నారుగా పిన్ని చెప్పినమాట.
పైగా 'ఊరంతా కోడై కూస్తున్నది.ఇంకేదేదో అన్నారు' అన్నది తండ్రితో నీలవేణి జరిగిన విషయాన్ని విశదం చేస్తూ. 
'మరదలు చెప్పిన సమాధానానికి నిర్ఘాంతపోయి విభ్రమంతో చేతిలో ఉన్నఫోటోని పరికిస్తూ.   
'అర్డమయిందమ్మా' ఘోరమయిన తప్పిదం చేశాను.
కన్నబిడ్డను నమ్మలేదు. తప్పుడు మాటలు విన్నాను.  
'తప్పు నాదే తల్లీ ! పదండి గుడికెళ్ళి ఇంటికెళదాం' అన్నాడు తండ్రి 'ఏవా' ని దగ్గరికి తీసుకుని ఎత్తుకుని, కుడిచేత్తో కూతురి భుజం చుట్టూ చేయివేసి మరదలినీ, తమ్ముడినీ  ఏహ్యంగా చూస్తూ బయటకు నడిచాడా పెద్దాయన తల నిర్ణాయకంగా ఊపుతూ !
                                                                                  
                                                  * * * * *

రచన :
కేశిరాజు వెంకట వరదయ్య
మొబైల్ నం.9849118254

 






















  

 


                     

                                                       



    

వ్యాఖ్యలు లేవు:

వ్యాఖ్యను పోస్ట్ చెయ్యండి